Gedachtegoed

Ha, kleine vriendjes van me. Zijn jullie aan het deugen? Muhahaha, wat een onzinnige vraag zeg. Natuurlijk deugen jullie niet. Ach ja, onzin is soms best toe te passen. Al ben ik natuurlijk meer iemand van het realisme. Ja, realisme is wel mijn ding. Soms vind ik mezelf bijna té realistisch. Maar ja, gelukkig besef ik dan ook meteen dat niemand té realistisch kan zijn. Alhoewel, als er iemand is die té realistisch zou kunnen zijn dan ben ik dat natuurlijk wel. Nee, daar valt niet over te twijfelen. Erover twijfelen zou uiterst onrealistisch zijn. Dusdanig onrealistisch dat je het zelfs surrealistisch zou kunnen noemen. Ja, surrealisme is natuurlijk ook altijd nog een mogelijkheid wanneer men aan het realisme wil ontkomen. Ik ben net wakker. Dat is een uiterst realistische bezigheid. Dat kan niemand ontkennen. Ook jullie niet. Tja, vooral jullie niet. Mensen die zich niet bezig houden met het realisme zouden dat kunnen ontkennen. Maar ja, de dingen die zulke mensen ontkennen zijn natuurlijk per definitie al niet serieus te nemen. En nu ga ik maar ‘s naar de supermarkt om wat brood en tonijn te kopen om daarna een wel heel realistisch broodje tonijn te eten. O jee, de supermarkt is natuurlijk al dicht. Tja, dat is ook weer het realisme. De wereld heeft Jezus Christus niet nodig. Ik doe soms cocaïne. Mmmmmmmmmmmmm, cocaïne. Wat hebben smileys nou voor nut? Wat zijn smileys eigenlijk? Wat is de betekenis van het leven??? Ok, ik spring van een brug. Niet een hele hoge hoor. Ik ben blij want ik heb taart. De realiteit is eigenlijk uitgevonden voor mensen die drugs niet aankunnen. Het is net MSN, alleen met minder tekst en meer zwaartekracht.

No related posts.

Trackback URL